Posts

Het gemak van AI en wat we verliezen

Afbeelding
  In onze technologische ontwikkelingen werken we vaak toe naar het elimineren van een bepaalde weerstand die we voorheen moesten overkomen met vindingrijkheid. We zien dit in de ontwikkeling van films tegenover het theater. Waar voorheen de acteur een geheel script moest leren en de rol gedurende een periode van uren vast moest houden, hoeft deze de rol nu soms slechts enkele minuten vast te houden terwijl de camera draait. En waar er voorheen rekening moest worden gehouden met hoe het geheel in het theater bijeenkwam, kan er nu worden gefocust op elk individueel onderdeel, zonder dat deze elkaar in de weg hoeven te zitten. Niet langer een eindwerk dat als één geheel moet kunnen functioneren, maar een compilatie van verschillende pogingen, aaneengerijgd door een videobewerker en versterkt door een post-productie team. Natuurlijk wordt op deze manier de kunst van het filmmaken flink gebagatelliseerd. Deze vervolgstap in de kunst van het bewegend beeld introduceert talloze nieuwe na...

Waar was ik gebleven?

Afbeelding
  Hallo, het is meer dan een jaar geleden dat ik iets heb geplaatst op mijn blog. Mijn studie, een oorspronkelijke motivatie om te schrijven, nam dusdanig veel tijd en energie in beslag dat ik er niet langer aan toe kwam om voor mijzelf te schrijven. Daarnaast verloor ik ook een stukje van mijn zelfvertrouwen. Ondanks het lage aantal toeschouwers, blijft het toch een uitdaging om niet alleen de woorden te vinden, maar om er in te geloven dat er iets van waarde zit in het schrijfwerk dat ik doe, en om toe te staan dat ik mag verkondigen wat er in mijn hoofd zit. Ondanks wat sommige mensen denken, blijf ik het altijd spannend vinden om uit te spreken wat ik vind. Hierdoor werd nam mijn schrijfvaardigheid steeds meer af. Wanneer ik een poging deed om iets te schrijven begon, raakte ik al snel ontevreden met de kwaliteit van het werk. Ik begon me hier te veel te bekommeren, terwijl de oorspronkelijke insteek van mijn blog was dat ik kon schrijven zonder me al te veel zorgen te maken om...

CEOver

  There is violence in the streets, A man brought to his knees, Snuck upon by a man unknown, His hatred grown, with silent retribution for his years of dissolution of the safety of the people in the name of endless greed. The bottomless desire of the rich will know no end, they know not when to stop, They poke and prod, They will not cease, unless they’re reminded of their place. back in the day the tyrants wore their wealth upon their sleeve, Showed it off to all the peasants to make them all believe, That God had chosen in his wisdom for these men to rule, gave them money, gave them power, gave them protection to be cruel. But this facade of superiority could not hold long against the rage of women and men, who had nothing left to lose and took power in their hands. Their anger and their sorrow turned to hatred and to violence, the only tool left to fight against their silence. They attacked, they beheaded and they put them in their place. ...

Roest vs. Kaldenbach: een greep uit een lopend onderzoek

Hoi allen,  ik werk momenteel aan een groot onderzoek over de dingen die ik mis zie gaan in het onderwijs, waar deze misstanden vandaan komen, en wat een potentiele oplossing zou kunnen zijn. Hierin onderzoek ik anarchistische onderwijs filosofie, machtsverhoudingen, het onderwijs systeem als voorbode van de samenleving dient en nog veel meer. Vanmiddag was ik daar mee aan de slag en ik wou daar een stuk uit delen! Dus bij deze: Als het de wens van macht is om genormaliseerd te worden, dan zou je kunnen zeggen dat geen vorm van macht zo geslaagd is als de relatie die de volwassene heeft met het kind. De macht die een volwassene heeft over een kind is zo vanzelfsprekend dat de meest vergelijkbare relatie kan worden gevonden in de relatie tussen mens en huisdier. Geen enkele andere machtsverhouding vereist zo weinig onderbouwing voor zijn bestaan. Bij een traditionele kijk op opvoeding wordt er veel nadruk gelegd op concepten als gehoorzaamheid en discipline. Het kind doet wat de vol...

Gedrag en intentie: een fragiele relatie

“Ik ben niet racistisch… MAAR”  “Ik ben niet homofobisch… MAAR” Je hebt het vast weleens gehoord, mensen die zichzelf niet als een bepaalde sociaal onwenselijke categorie zien, maar dan wel de retoriek van die groep uitspugen. Dit zien we vaak wanneer iemand begrijpt dat het doorgaans niet sociaal acceptabel is om deel uit te maken van bepaalde haat bewegingen, maar niet echt begrijpt wat het gedachtegoed van die groepen inhoudt en waarom het slecht is.  Dit zien we ook in gevallen waarbij het niet om een specifieke groep gaat maar meer om algemeen onwenselijk gedrag.  “Ja maar zo bedoelde ik het toch niet.” “Ja maar ik had daar echt geen slechte intenties mee.” Dit zie ik als een fenomeen waarbij we gedrag en identiteit niet kunnen scheiden, waardoor er een alles of niet scenario ontstaat. Bijvoorbeeld; je bent racistisch, of je bent niet racistisch. Deze manier van denken zorgt voor veel discomfort wanneer iemand een gesprek probeert te voeren over de negatieve conseque...