"Jij vindt ook overal wat van"

  Toen ik de bioscoop uitkwam nadat ik The Old Oak had gezien, was mijn eerste gedachte: “Man, dat was echt een feelgood film voor witte, welvarende, liberale centristen.”  Mijn tweede gedachte was hoe ik mijn eerste gedachte ging verantwoorden. The Old Oak is een film over de integratie van vluchtelingen in een klein, wit, Brits arbeiders dorp. (We weten dat dit een arbeidersdorp is omdat er constant naar wordt gerefereerd, ook al zien we maar iets van twee keer iemand arbeid verrichten.) Een buslading aan immigranten komt aan in het dorp, waar de lokale bevolking al snel argwaan krijgt en zich vijandig opstelt tegen de aankomst van deze nieuwe monden om te voeren. Dat is het framewerk van de film, het conflict tussen verschillende secties van de onderklasse, maar de film faalt om dit coherent in beeld te brengen.  De film focust zich op het interpersoonlijke conflict tussen deze klassen, maar weigert om de diepere systematische problematiek die dit conflict in gang ze...

  Een vriendin vroeg mij laatst; “River, wat zou je doen als de kinderen bij jou op school in opstand komen?” Verward vroeg ik haar wat ze daarmee bedoelde. Het scenario dat ik mij moest voorstellen ging als volgt. Op een dag realiseren de kinderen van de school zich dat ze met veel meer zijn en eigenlijk alle macht in handen hebben om controle te nemen over de school. De kinderen komen tezamen, verwijderen alle volwassenen, behalve mij, uit het gebouw en houden mij gegijzeld. Voor welk doeleinde ze dit deden was onduidelijk en werd uiteindelijk geïnterpreteerd als het verlangen van de kinderen om hun eigen capaciteiten te ontdekken. Zonder een heldere motivatie of plan was het een beetje moeilijk om in te beelden hoe ik met de situatie om zou gaan. Wat wel duidelijk werd gemaakt was dat het geen aanval op mij was, ik was niet in gevaar in dit scenario.  Greep uit schetsboek, River Roest, 2020 Het hele ding werd een beetje afgebeeld als een Lord of the Flies -achtig scenario, ...

  “Flowers grow from death and decay”, River Roest, 2023  Mijn hele leven worden ik, en de problemen die ik zie en uitspreek geminimaliseerd. Ik ben altijd al oplettend geweest in mijn omgeving. In mijn jeugd kon een klein probleem al snel op desastreuze wijze uit de hand lopen, dus het was doorgaans in mijn voordeel om een probleem zo snel mogelijk te zien en te voorkomen. Maar doordat ik hier alert op was, werd ik vaak als negatief of paranoïde neergezet. Over de jaren heeft dit mij veel onzekerheid opgeleverd over mijn eigen meningen en observaties. Misschien kan ik mezelf wel niet vertrouwen met mijn eigen voorspellingen. Maar dan keer op keer, wanneer de problemen die ik zag aankomen arriveren, wordt er gedaan alsof het uit het niets kwam, wie had dit kunnen voorspellen?  Ik weet nog wel dat ik bijvoorbeeld de ruzies tussen mijn zusje en een vriendinnetje van haar op zag borrelen, en probeerde om ze even uit elkaar te halen. Dan werd er tegen mij gezegd dat ik niet z...

  Vandaag was ik door Threads aan het scrollen, een nobel tijdverdrijf, toen ik een screenshot van een reddit post zag over een historisch figuur, de manier waarop we ons nieuws tegenwoordig ontvangen. Je weet wel, zo’n een waar je even snel naar kijkt, hoopt dat het waar is als het iets positiefs is, en weer verder gaat met je dag. En nu dacht ik: "Hé, laat ik dat ook eens daadwerkelijk opzoeken en een stukje over schrijven.” Dus dat is wat ik ga doen. (En wat ben ik blij dat ik het heb gedaan.) Willem Arondéus, die onder zijn vrienden de naam Tiky gebruikte, was een Nederlandse kunstenaar, schrijver en tijdens de Tweede Wereldoorlog, een held van het verzet. Arondéus werd geboren in 1894 en werd in 1942 geëxecuteerd door de nazi bezetting vanwege zijn verzetsdaden. Maar voordat we ons te veel op het einde gaan focussen, wat ook zeker belangrijk gaat worden, wil ik kijken naar de levensloop van deze man.  Arondéus was namelijk in het leven geen inherent heldhaftig figuur. Voo...