Net iets te lange antwoorden op vragen die ook een simpel antwoord hadden kunnen hebben

Een leerling die mij bij een voorlichting had gezien, vroeg mij of ik voor haar wat vragen zou willen beantwoorden over mijn studie. Dat soort dingen doe ik met plezier. Ik had redelijk uitgebreid antwoord gegeven en het was voor mij ook een mooie kans om op wat dingen te reflecteren dus het leek mij leuk om mijn antwoorden dan ook te delen met jullie, de lezers thuis.

- “Waarom heb je voor deze studie gekozen?”

Ik heb gekozen om naar de kunstacademie te gaan omdat ik best wel in een dieptepunt zat in mijn leven Ik had weinig plezier in mijn mbo opleiding ervaren en was over het algemeen helemaal klaar met studeren en constant van alles moeten. ik besloot toen om gewoon een tijdje te werken en op mijzelf te wonen. Ik deed toen allerlei matige baantjes, niks om trots op te zijn, maar ik kon de huur betalen en me zelfstandig voelen. 

Toen op een dag in januari 2019, was ik aan het ontbijten in de 3e anti-kraak woning die ik had betrokken, toen plotseling de stroom uitviel. Dat kwam wel vaker voor bij anti-kraak maar toen het na een half uur nog steeds niet was opgelost, maakte ik me toch wel zorgen. Het bleek dat de eigenaar de stroomrekening niet had betaald en dat ze daarom de stroom hadden afgesloten. 

Daardoor werd ik uit mijn woning geforceerd maar ik kon ook niet echt verhuizen omdat het niet duidelijk was of de stroom er weer op zou komen. ik heb toen maanden moeten wachten, onzeker over mijn toekomst en toen realiseerde ik mij dat mijn woning eigenlijk het enige ding was waar ik een beetje trots op kon zijn in mijn leven. Dat was een beetje deprimerend. Toen besloot ik dat ik toch iets van een passie achterna wilde gaan in het leven, in plaats van alleen maar overleven, en vanuit daar ben ik gaan kijken naar de kunstacademie.

Mijn moeder dacht dat het goed zou zijn om in een omgeving te zitten waar mensen echt gepassioneerd met iets bezig zijn. Achteraf gezien was ik destijds eigenlijk helemaal niet bezig met de kunsten zoals ik dat nu ben, maar ik stond wel heel erg open om een nieuw leven aan te gaan en dus ook om allemaal nieuwe dingen te leren. 

De reden dat ik voor animatie heb gekozen is achteraf deels een beetje beschamend. Ik zag iemand die vet veel character designs maakte en dacht "Oh, ‘echte’ kunst ben ik niet goed genoeg voor, maar dit soort dingen kan ik wel.” Achteraf ben ik een totaal andere kant op gegaan en bleek de opleiding ook eigenlijk totaal niet over dingen als character design te gaan. Maar ik koos ook wel voor animatie omdat ik al van kinds af aan veel animaties keek en dat heeft me ook altijd wel bezig gehouden. Ik kijk nu wel geheel andere animaties dan voor de studie.

- “Zijn je verwachtingen van deze studie uitgekomen?”

Los van wat ik net zei ben ik er verder met vrij weinig verwachtingen in gestapt. Ik had mezelf voorgenomen dat ik het op me af zou laten komen voor wat het is, en als dat niet bij me zou passen zou ik gewoon weer stoppen. Maar in de zin dat ik hoopte dat de studie me weer een nieuw doel in het leven zou geven is die verwachting zeker uitgekomen. De jaren die ik bij Animation Design heb gespendeerd waren misschien wel de meest gepassioneerde jaren van mijn leven. Ik heb mij volledig ondergedompeld in de sfeer en cultuur van de opleiding, ik heb altijd een actieve rol aangenomen, ik ben in allerlei raden gegaan, veel met docenten in gesprek over de opleiding en wat eventueel beter kon, en ook wel veel geklaagd, maar ook dat geklaag kwam voort uit passie en een vertrouwen dat we er met zijn allen een betere opleiding van probeerde te maken. 

- “Wat is er leuk aan deze studie en wat minder leuk?”

De mensen zijn heel leuk, natuurlijk zijn er mensen die misschien minder zijn, maar iedereen is gewoon veel authentieker. Veel mensen op de kunstacademie, en zeker bij animatie en comic, zijn ooit in hun leven wel een buitenbeentje geweest. Maar op de academie kunnen die mensen doorgaans helemaal zichzelf zijn en daardoor ontmoet je zulke bijzondere mensen. Natuurlijk is niet iedereen even betrokken, maar er zijn hele hechte, liefdevolle communities op de academie. Ook binnen het docententeam zijn er zulke andere mensen dan je misschien gewend bent van docenten uit het verleden. Daarnaast is maken ook gewoon leuk, het is ook erg zwaar maar hoe mooi is het dat je gewoon steeds bezig kan zijn met vette dingen maken en jezelf proberen te overtreffen. 

Ik vind het moeilijk om iets te stellen dat “minder leuk” was. Er zijn wel dingen die me hebben gefrustreerd. Discussies met docenten, medeleerlingen, het hoofd van de school. Ik kan me erg druk maken om een hele hoop zaken en ik heb ook zeker ruzies, discussies, feedback, kritiek en gesprekken gehad waar ik soms meerdere nachten van wakker heb gelegen. Maar al die frustraties hebben ook bijgedragen aan mijn ontwikkeling.

Corona was natuurlijk helemaal klote, dat was wel minder leuk, maarja dat is ook zo van die tijd. Had toen net helemaal mijn plek gevonden voor het eerst in mijn leven, en toen moest ik ineens thuis blijven.

Wat ik daarnaast ook wel minder leuk vind is de industrie. Ik heb zelf niet echt wat met netwerken en mezelf ergens naar binnen proberen te praten. Ik vind het wel erg leuk om met andere makers te praten, over hun projecten en welke verhalen ze graag willen vertellen, maar in de animatiewereld voelt het soms ook wel alsof je de juiste mensen moet kennen om ergens te komen en dat soort spelletjes liggen mij niet lekker. Omdat je zoveel arbeid nodig hebt om een film te maken, ook een korte van 15 minuten, heb je vaak veel subsidie nodig om mensen te kunnen betalen. Maar ook als je het helemaal zelf doet, heb je vaak iets van een producer nodig om vertoond te mogen worden op festivals. Dat soort zaken heb ik vrij weinig zin in, maar voor een ander is dat helemaal niet zo’n ramp.

Ik heb wel een paar connecties en een hechte kring waarbinnen we van alles van de grond proberen te krijgen. Het is echt niet onmogelijk om buiten dat wereldje iets van jezelf te maken, maar dat maakt het wel een stuk moeilijker.

- “Wat is er moeilijk aan de studie en wat minder moeilijk?”

Zoveel is moeilijk haha, oh zoveel. Kunst maken is super cool maar ook enorm slopend. Je moet erg streng op jezelf zijn en constant nadenken over wat je hebt gedaan, hoe je kan verbeteren en niet in gemakzucht vallen. Je moet jezelf steeds uit blijven dagen en dingen aangaan die je misschien nog niet kan. Als je naar een kunstacademie gaat dan is dat doorgaans omdat je iets nog niet goed kan, en om steeds in de ogen te kijken dat je iets nog niet goed kan, kan heel zwaar zijn. Ik had dat heel erg bij modeltekenen. Ik kan nog steeds niet zo goed tekenen trouwens, maar in het begin was het helemaal lastig, en als ik dan mijn klasgenoten zag en hoe makkelijk het sommige van hun af ging voelde ik me heel incompetent. Omdat ik wat ouder was dan mijn gemiddelde klasgenoot, voelde het ook heel erg alsof ik al verder zou moeten zijn dan ik was. Dat was vaak moeilijk voor mij.

Ook krijg je veel filosofie en kunstgeschiedenis. Daarvoor moet je best veel lezen en ook over best lastige materie. Daar voelde ik me ook vaak onzeker over omdat ik VMBO en MBO had gedaan waardoor ik nooit echt heel academisch bezig was geweest. Je wordt ook veel aan het denken gezet over jezelf en de wereld, en dat kan soms best hard binnenkomen. Ik kwam maar moeilijk door de teksten en ben geregeld vet gefrustreerd geraakt dat ik een tekst niet begreep. Maar uiteindelijk ben ik daar wel veel beter in geworden en ik ben heel blij dat ik het vak heb gekregen. Vooral filosofie. Aan het einde van mijn studie was ik nog genomineerd voor een prijs voor het beste afstudeer essay. Uiteindelijk niet gewonnen trouwens maar ik voelde me alsnog extreem trots dat ik meer met mijn schrijven had bereikt dan ik me ooit voor had kunnen stellen. Ik schrijf nu ook mijn eigen filosofische teksten op een klein blogje.

Verder is het animeren zelf ook erg zwaar. Je komt er bijna niet omheen dat animatie gewoon super arbeidsintensief is. Je moet honderden tekeningen maken, dat blijft zwaar, hoe simpel je ook tekent. Natuurlijk zijn er allerlei methodes om het minder werk te maken, en het kan ook wel rustgevend zijn wanneer je er lekker in zit en het lukt, maar je moet er wel voor gebouwd zijn.

Maar je moet het jezelf ook wel een beetje moeilijk maken. Een kunststudie is heel anders dan een kennis studie. Er is geen zwart-wit goed en fout zoals dat er bij veel kennis studies wel is. Daardoor moet je heel strak in het oog houden wat je voor jezelf beschouwt als goed en fout. Dus om iets te leren moet je daar ook streng in kunnen zijn tegen jezelf. Dat betekent niet dat je jezelf alleen maar omlaag moet houden, maar je moet een gezonde balans vinden tussen de waarde en de verbeterpunten in je werk kunnen erkennen.

Wat minder moeilijk is geweest is de moeilijke dingen aan blijven gaan. In het eerste jaar tijdens de corona periode was er even de vraag of ik misschien moest stoppen, in ieder geval tijdelijk, maar daarna heb ik nooit getwijfeld over mijn keuze. Ik wist dat dit het leven was dat ik mijn eigen plekje in de kunst- en cultuurwereld wou creëren.

Dat is wat ik de afgelopen vier jaar heb gedaan en het is waar ik mijn leven aan ga toewijden.